Wat nieuw recent werk:
Medische hardware en software voor Fysicon in Oss
Nieuw kantoorgebouw Friesland Campina in Veghel
3-Daagse fotoreportage over het plaatsen van prefab woningen in Oostrum, Limburg 
Momenteel is het heel druk met de projecten die nog afgerond moeten worden, dus ik houd het voor nu bij de foto’s, als ik volgende maand in Canada ben zal ik wat meer tijd hebben om te schrijven 
Een korte update, met wat shoots die ik de laatste tijd uitgevoerd heb.
Sommige opdrachten zal ik de komende tijd in wat meer detail omschrijven, maar nu dus alvast een preview want momenteel is het echt te druk om uitgebreid te bloggen!
Stay tuned for more! Of kijk binnenkort gewoon weer eens op dit blog, net zo handig 
Handschoenen, modulaire woonunits, sneeuw en bouwvakkers. Zo zag mijn werkdag er gisteren uit.
In opdracht van Barli BV legde ik vast hoe (verassend snel) volwaardige woningen tegenwoordig opgebouwd kunnen worden. Door de woning op te delen in prefab units en ze vervolgens op locatie in elkaar te zetten kan een team van ongeveer 10 man in 1 dag twee huizen neerzetten. De 2-onder-1-kap wordt nog wel afgewerkt van binnen en van buiten, maar de leidingen, isolatie en binnenwanden zijn allemaal klaar en de woning wordt binnen 3 weken bewoonbaar afgewerkt.
De bedoeling van de fotoreportage was om het proces van begin (de voordeur-unit) tot einde (het laatste dakpaneel) te visualiseren.
Een vrij recht-toe-recht-aan opdracht dus, maar dat is nog geen reden om saaie, puur informatieve foto’s te leveren.
Hoewel ik de kern van de reportage duidelijk en informatief heb gehouden moest ik toch een beetje creativiteit kwijt. De zware bewolking hielp om een simpelere egale achtergrond te krijgen waardoor de harde, industriële vormen van de units en hijskraanonderdelen duidelijke visuele composities werden. Met een half bewolkte lucht zouden veel foto’s die nu sprekend zijn nogal weg vallen tegen een drukke hemel (vooral omdat ik vaak omhoog schoot).
Waar ik verder blij mee was: dat mijn Nikon D800 & D700 nog steeds waterdicht blijken te zijn… en handschoenen. En geen chique slanke handschoenen speciaal ontworpen zodat je tegelijkertijd je smartphone en camera kan bedienen, maar echt gewoon dikke, onhandige, warme handschoenen. Net geen wanten. Soms drukte ik per ongeluk op een verkeerd knopje, maar de niet-bevroren vingertoppen waren het ongemak meer dan waard.
Op een of andere manier doen je bevroren vingers toch 100x zo veel pijn als je een camera moet bedienen…
‘S ochtends was alleen de vrieskou voelbaar aanwezig, maar na het middaguur kwam daar ook sneeuw en wind bij. Tussen ‘actiemomenten’ door schuilde ik zo veel mogelijk langs versgemetselde nieuwbouwmuren om de potentiële waterschade aan mijn apparatuur te minimaliseren.
Ach, uiteindelijk was het gewoon leuk om weer eens een dag buiten te zijn in plaats van de studio, zelfs met sneeuw en koude ledematen. Daarnaast heb ik weer eens iets nieuws van dichtbij meegemaakt, en daar ben ik altijd voor in!
Hier wat foto’s die ik zelf voor deze post geselecteerd heb. De klant ontving een completer beeld inclusief duidelijke (saaie, maar belangrijke) overzichtsfoto’s.
Toen de D800 aangekondigd was waren er velen die hun ogen niet konden geloven. 36 Megapixels op een DSLR? Dat kan toch nooit wat zijn! Veel te veel pixels op een relatief kleine sensor!
Ik was zelf ook sceptisch, want hoewel ik de 36MP wel zag zitten wilde ik geen hoge ISO performance verliezen die ik gewend was met mijn D700.
Ik heb de D800 ondertussen een half jaartje, en het leek me wel leuk om wat voorbeeldjes te posten van hoe deze camera nu eigenlijk echt presteert onder ‘real-life’ omstandigheden, in plaats van nietszeggende zwart-wit geblokte kaartjes waar algoritmes overheen worden gegooid zoals bij DXOmark.
Alle foto’s zijn jpegs uit RAW bestanden via Lightroom 4, zonder noise reduction. Wel wat curves aanpassingen en witbalans correctie.
ISO 400 opname, geen enkel punt voor de camera.
Ook 100% ingezoomd niets op aan te merken.
Bij ISO 1250 is nog geen ruis te bekennen op de verkleinde foto.
Alleen bij een 100% uitvergroting beginnen imperfecties zichtbaar te worden.
Dit is genomen met ISO 6400, verkleind naar web-formaat… ik zie heel eerlijk gezegd geen ruis. Het dynamisch bereik van de sensor is wel duidelijk stukken kleiner bij 6400.
Crop alleen niet te veel weg bij ISO 6400, want deze 100% crop ziet er minder netjes uit. Maar nog steeds uitstekend voor zo’n hoge lichtgevoeligheid.
Deze ISO 6400 opname heeft last van wat ‘banding’ rechtonder in beeld. Gemakkelijk weg te poetsen in Photoshop, maar wel een duidelijk resultaat van de hoge lichtgevoeligheid.
De 100% crop laat wederom veel ruis zien op ISO 6400, maar ook opmerkelijk veel detail. Mede omdat er veel detail bewaard blijft op pixel-niveau ziet de verkleinde foto er nog super uit.
Het moge duidelijk zijn dat de D800 zich ongelofelijk goed staande houdt bij hoge ISO’s en ik lever met een gerust hart foto’s met ISO’s tot 6400 aan klanten.
(Hoger dan 6400 wil ik niet gaan tijdens evenementen, maar mocht ik ooit een nieuwswaardige foto kunnen maken zal ik niet aarzelen om ook de 12800 en 25600 settings te gebruiken als het me aan een scherpe foto helpt.)
Als de foto 100% uitvergroot is zie je een stuk meer ruis dan bij andere camera’s zoals de D4 en Canon’s 1DX, maar die hebben dan ook een lagere resolutie en in de praktijk verklein je de meeste foto’s minimaal met 50%.
Bij web-resoluties van 800 tot 1800 pixels is de ruis zelfs praktisch onzichtbaar, zelfs bij ISO 6400. Het blijft wel belangrijk dat de foto vrij licht moet zijn want in de schaduwen zie je wel sneller ruis en soms zelfs ‘banding’.
Hoewel ik meestal in de studio ben waar ik nooit meer dan ISO 400 gebruik is het fijn om te weten dan de D800 ook reportages aan kan. Het grootste nadeel is dat de 36MP RAW bestanden erg groot zijn in vergelijking met die van bijvoorbeeld de D4, wat de workflow niet bevorderd als je 1000+ foto’s op een avond maakt.
De maximale snelheid van 4 frames per seconde is heel eerlijk gezegd ook wel voldoende voor de meeste reportages (sportreportages daargelaten)…
Dat betekend niet dat de D4 inwisselbaar is voor de D800, maar voor mijn doeleinden (80% studio/statief-werk, 20% reportages) is het een veelzijdige en volwaardige opvolger van de D700!
Nu het einde van 2012 nadert lijkt het me een goed moment om gewoon een paar leuke foto’s van het afgelopen jaar te posten. Bij deze!
Afgelopen maandag heb ik in samenwerking met Masterphoto de presentatie van de nieuwe collectie zonnebrillen van Luxottica vastgelegd. Het was een mooi verzorgd evenement bij de Westergasfabriek in Amsterdam, waar de ‘movers en shakers’ van de zonnebrillenindustrie uitgenodigd waren.
Het was een veelzijdige opdracht waar steeds veel te zien (en te fotograferen) viel.
De tijd vliegt echt voorbij omdat je continue hyper-alert moet zijn, een beetje zoals ik autorijd eigenlijk (waar ik ook snel vermoeid van wordt), alleen maak ik een heel stuk minder foto’s in de auto!
De herfst is leuk, maar als de blaadjes eenmaal gevallen zijn is het wel weer mooi geweest en kunnen we wat mij betreft over op de winter.
Als er dan neerslag moet vallen (is dat niet dubbelop?) kan het beter sneeuw zijn, dat ziet er tenminste nog leuk uit! En sneeuw brengt natuurlijk legio recreatiemogelijkheden met zich mee…
Vorig jaar heb ik in ieder geval van de sneeuw genoten, alleen al door de visuele pracht die het met zich meebrengt. Hier wat favorieten van 2011:
BONUS:
Relevante link
Door het Duitse Schmack Biogas was mij gevraagd om hun nieuwste biogas-centrale te fotograferen één dag voor de feestelijke opening.
Dat zou namelijk de enige dag zijn dat de centrale er redelijk schoon uit zou zien; een verstandige keuze.
De centrale ligt in Tongeren (BE), wat net ten westen van Maastricht is. Niet het leukste stukje Europa daar in de buurt van Maastricht, ze zijn nogal makkelijk met het afsluiten van straten en bruggen in ons buurland. Het ontwijken van het voortdurende verkeersdrama in Maastricht was dus bij nader inzien geen succes.
Maar eenmaal op locatie aangekomen kon ik goed uit de voeten.
Allereerst moest er een panorama foto genomen worden voor op een grote canvas afdruk (120×60 cm).
Om een recht beeld te krijgen van dit grote gebouw werd de hulp van een graafmachine-ding ingeschakeld.
Ik werd zo’n 4 meter de lucht in geheven, wat op zijn minst een interessante ervaring was.
De Belgische Efteling
Na een kleine 20 minuten gewacht te hebben op de meest blauwe lucht en minste wolken is het uiteindelijk deze foto geworden die op canvas gedrukt is:
Best netjes opgeruimd voor een energiecentrale…
De volgende dag mocht ik terugkomen voor foto’s in en rondom het gebouw.
Foto’s maken is natuurlijk leuk maar stiekem is het toch ook interessant om uitgelegd te krijgen hoe zo’n centrale nu precies werkt: net een privé schoolexcursie
Energiecentrale met uitzicht
Blauwe cilinders voor ehmm… iets met aansturing?
Twee brandstoffen: Glycerine in de tanks en houtsnippers er naast
Weer eens iets anders dan interieurfoto’s van een woning, en heel leerzaam.
Het vervolg van de vakantiefoto’s.
Wat professionele fotografen vaak zeggen is dat foto’s maken niet meer een hobby is vanaf het moment dat het je baan is. Volkomen begrijpelijk, want iedere dag pannenkoeken eten wordt ook saai.
Zelf merk ik wel dat ik minder vaak de camera tevoorschijn haal, maar het blijft een leuke bezigheid. Zeker als je onbeperkt met professionele apparatuur mag spelen!
Neem het fotograferen gewoon niet te serieus zolang het geen betalende opdracht is, dan blijft het leuk (ook voor je reisgezelschap!).
Afgelopen Zondag waren we een middagje in Overloon (Oost-Brabant) om de Zoo te bekijken. Het is een kleine(re) dierentuin maar heeft zeker wat leuks te bieden voor de dierenliefhebber.
Het park is heel ‘vrij’ ontworpen waardoor je echt dicht bij de dieren kan zijn en soms zelfs door hun habitat kan lopen. Alleen bij de tropische vogels zit er echt een afrastering voor zodat ze niet weg kunnen vliegen. Die vrijheid zorgt er voor dat je een goede hoek kan vinden om de beestjes mooi vast te leggen, in plaats van 1 ‘kijk’plek met een lelijke, afleidende achtergrond.
De voedselvoorzieningen waren minder imponerend dus een bezoek aan de Overloon Zoo is een ideale dag om zelf je boterhammetjes mee te nemen en genieten van de dieren.
Een nieuwsgierige Ringstaartmaki (Lemur catta) zit in een boom op 50 centimeter afstand van het publiek.
Een Beermarter (Arctictis binturong) geniet van de sporadische zonneschijn.
Een Blauwgele Ara (Ara ararauna) bouwt een nest. Of hij eet zand… Ik denk het eerste.
Een Zebramangoeste (Mungos mungo) en haar jong tussen het gras.
Een Zwartstaartprairiehond (Cynomys Ludovicianus) houdt zelfs tijdens het eten de wacht
Deze Rode reuzenkangoeroe (Macropus rufus) maakt het allemaal niet zoveel uit
De vrouwelijke Witwanggibbon (Nomascus leucogenys) wilde wel poseren voor de camera. Het boomblad is een chique mode accessoire.
Éen van de Rode vari’s (Varecia rubra) weet wat relaxen is…
Over relaxen gesproken: dit is een Gewone Zeehond (Phoca vitulina)